یقینا یکی از پدیده های بی رقیب لیگ امسال ، حضور تراکتورسازی با هواداران بی شمار و پر شورش بوده است . هوادارانی که سبک و سیاق تشویقش ، دهان خیلی ها را تا کنون باز نگه داشته است . هوادارانی یکدل ، یکرنگ ، متعصب . شاید حتی برای همین تیم های بزرگ ، همین ویژگی ها ، مساوی برآورده شدن آرزوهایشان باشد .
ولی چه کنیم که تفاوت های بسیاری در آرزو ها وجود دارد . آرزوی بعضی ها کشاندن حداکثر تماشاگر به بازی دربی شهرشان برای نشان دادن کمیت و آرزوی بعضی ها برافراشتن پرچم تراکتور در اقسا نقاط جهان برای نشان دادن فرهنگ است!!!
این در حالی است که آنها برای کشاندن تماشاگر، دست به دامن انجام تبلیغات گسترده و جایزه دادن می شوند( که باز هم نمی توانند آن تعداد را تنها برای یک بازی ، مهیا سازند) .در عوض ، در این سو برای یک بازی خانگی حتی نه چندان مهم ، سابقه حضور 120.000 نفر در ورزشگاه 70.000 نفری وجود دارد .
