Avrinian News and Fun Portal

خوی شهری است که تماشای جاذبه‌های گردشگری آن هر گردشگری را به وجد می آورد.

شهرستان خوی، شهر آفتاب‌های بی غروب و شکوفه‌های معطر گل‌های محمدی، آفتابگردان، سیب، فرش و عسل و نگین سبز استان آذربایجان غربی است و قدمتی هزاران ساله دارد که در هر فراز و نشیبش، چشم‌اندازی نهفته است. بناها وآثار تاریخی و جاذبه‌های دیدنی این شهر آنقدر زیاد است که با وجود عدم کاوش‌های باستان‌شناسی در، سی، چهل سالة اخیر هنوز از نظر تعداد آثار مقام اول استان را دارد. از جمله این آثار می‌توان به قلعه بسطام، بازار، مسجدهای مطلب خان، داش‌آغلیان، آرامگاه شمس‌تبریزی با منار منحصر به فردش، کلیساهای ملهذان، سوپ سرکیس، فنایی، دروازة سنگی، حمام محمدبیگ، پل خاتون، پل هوایی، ساختمان شهرداری و فرمانداری قدیم، دبیرستان خسروی، خانة کبیری، خانة یوسفی، خانة عبدالعلی‌خان وزیری، موزه خوی، کاروانسرای خان، مقبره آقا میر یعقوب، امامزاده سیدبهلول، بقعة شیخ نوایی، پیرولی (پوریای ولی)، بقعة ذهبیه اشاره کرد.

این که چرا شهری با این قدمت و عظمت این‌گونه بی‌توجه مانده سؤالی است که مسئولان باید پاسخ دهند.

ناگفته نماند جاذبه های طبیعی شهر هم بسیار کم نظیرند اصولاً خوی شهری کوهستانی است و توپوگرافی متنوع و گسترده ای دارد که برای توسعه، به شدت نیازمند خونی تازه در توسعه و حوزة گردشگری است. هر چند که گردشگری در شهر ما مجموعه‌ای به هم تنیده از مشکلات زیربنایی، زیرساختاری، حقوقی، خدماتی است که گردشگری شهر را حتی به سوی اضمحلال پیش برده است. از طرفی هم مدیران ارشد این صنعت هیچگاه‌به‌فکراصلاح‌اساسی‌وریشه‌ای‌موانع‌گردشگری نبوده اند...

موانع سر راه گردشگری در خوی:

1ـ آداب و رسوم و محدودیتهای خاص اجتماعی. 2ـ سختگیری‌های دولتمردان در برخی زمانها و بخشهای گوناگون. 3ـ سیاست زدگی جامعه و ارکان مدیریتی، بوروکراسی اداری در نهادهای مختلف و مربوطه. 4ـ نبودن و کم رنگ بودن تبلیغات مسئولان و بخش های خصوصی دربازارهای گردشگری در خارج. 5ـ نبود سند مدوّن و جامع مصوب برای توسعه گردشگری و جذب گردشگر. 6ـ ضعف متولیان و فعالان حوزة گردشگری در زمینة بازاریابی. 7ـ نبود هتل های چند ستاره و عدم تخصص افراد در هتلداری و کمبود مهمانسراها. 8ـ پائین بودن سطح علمی راهنماهای گردشگری نسبت به توانایی های اکوتوریسمی. 9ـ نبود و کمبود امکانات رفاهی، بهداشتی در مناطق گردشگری، نبود نگهبان در اماکن تاریخی. 10ـ عدم توازن میان هزینه ها و درآمدها و نابسامانی های اقتصادی، فرهنگی. 11ـ نبود فرهنگ سفر، نبود بروشور و تابلوهای راهنمایی آثار در ورودی شهر و اماکن باستانی و ...، عدم آشنایی مردم به فرهنگ ارتباط با گردشگران. 12ـ عدم بازرسی در مورد خدمات رسانان گردشگری. 13ـ اظهارنظرهای افراد غیرمتخصص و غیرمسئول در زمینه آثار تاریخی و... شهر. 14ـ نبود بانک اطلاعاتی در مورد آثار دیدنی و ساعات کار موزه. 15ـ کمبود و بی توجهی به مبلمان شهری. 16ـ نبود شرایط مناسب برای استقرار نظام پایدار گردشگری باعث شده شهرمان جذاب و دیدنی ولی فاقد امکانات معرفی شود. 17ـ عدم پراکندگی تعطیلات در طول سال. 18ـ نبود چادرهای اقامتی و کمپ در پارکها و کنار آثار باستانی و دیدنی شهر. 19ـ عدم تعامل رسانه ها و مطبوعات محلی و میراث فرهنگی و گردشگری شهر برای معرفی آثار گردشگری. 20ـ نبود سایتی برای معرفی نقاط و آثار تاریخی و جاذبه‌های گردشگری خوی. 21ـ عدم برگزاری همایشهایی برای معرفی جاذبه‌های گردشگری شهر. 22ـ نبود امکانات وکیوسکهایی در فرودگاه ـ ایستگاه راه آهن و پایانه ها برای راهنمایی گردشگران. 23ـ عدم چاپ و پخش کارت پستالهایی با تصاویر آثار باستانی شهر. 24ـ حمایت نکردن عملی از نویسندگان و محققان حوزة گردشگری و تاریخی شهر.

خوی شهری است که تماشای جاذبه‌های گردشگری آن هر گردشگری را به وجد می آورد.

شهرستان خوی، شهر آفتاب‌های بی غروب و شکوفه‌های معطر گل‌های محمدی، آفتابگردان، سیب، فرش و عسل و نگین سبز استان آذربایجان غربی است و قدمتی هزاران ساله دارد که در هر فراز و نشیبش، چشم‌اندازی نهفته است. بناها وآثار تاریخی و جاذبه‌های دیدنی این شهر آنقدر زیاد است که با وجود عدم کاوش‌های باستان‌شناسی در، سی، چهل سالة اخیر هنوز از نظر تعداد آثار مقام اول استان را دارد. از جمله این آثار می‌توان به قلعه بسطام، بازار، مسجدهای مطلب خان، داش‌آغلیان، آرامگاه شمس‌تبریزی با منار منحصر به فردش، کلیساهای ملهذان، سوپ سرکیس، فنایی، دروازة سنگی، حمام محمدبیگ، پل خاتون، پل هوایی، ساختمان شهرداری و فرمانداری قدیم، دبیرستان خسروی، خانة کبیری، خانة یوسفی، خانة عبدالعلی‌خان وزیری، موزه خوی، کاروانسرای خان، مقبره آقا میر یعقوب، امامزاده سیدبهلول، بقعة شیخ نوایی، پیرولی (پوریای ولی)، بقعة ذهبیه اشاره کرد.

این که چرا شهری با این قدمت و عظمت این‌گونه بی‌توجه مانده سؤالی است که مسئولان باید پاسخ دهند.

ناگفته نماند جاذبه های طبیعی شهر هم بسیار کم نظیرند اصولاً خوی شهری کوهستانی است و توپوگرافی متنوع و گسترده ای دارد که برای توسعه، به شدت نیازمند خونی تازه در توسعه و حوزة گردشگری است. هر چند که گردشگری در شهر ما مجموعه‌ای به هم تنیده از مشکلات زیربنایی، زیرساختاری، حقوقی، خدماتی است که گردشگری شهر را حتی به سوی اضمحلال پیش برده است. از طرفی هم مدیران ارشد این صنعت هیچگاه‌به‌فکراصلاح‌اساسی‌وریشه‌ای‌موانع‌گردشگری نبوده اند...

موانع سر راه گردشگری در خوی:

1ـ آداب و رسوم و محدودیتهای خاص اجتماعی. 2ـ سختگیری‌های دولتمردان در برخی زمانها و بخشهای گوناگون. 3ـ سیاست زدگی جامعه و ارکان مدیریتی، بوروکراسی اداری در نهادهای مختلف و مربوطه. 4ـ نبودن و کم رنگ بودن تبلیغات مسئولان و بخش های خصوصی دربازارهای گردشگری در خارج. 5ـ نبود سند مدوّن و جامع مصوب برای توسعه گردشگری و جذب گردشگر. 6ـ ضعف متولیان و فعالان حوزة گردشگری در زمینة بازاریابی. 7ـ نبود هتل های چند ستاره و عدم تخصص افراد در هتلداری و کمبود مهمانسراها. 8ـ پائین بودن سطح علمی راهنماهای گردشگری نسبت به توانایی های اکوتوریسمی. 9ـ نبود و کمبود امکانات رفاهی، بهداشتی در مناطق گردشگری، نبود نگهبان در اماکن تاریخی. 10ـ عدم توازن میان هزینه ها و درآمدها و نابسامانی های اقتصادی، فرهنگی. 11ـ نبود فرهنگ سفر، نبود بروشور و تابلوهای راهنمایی آثار در ورودی شهر و اماکن باستانی و ...، عدم آشنایی مردم به فرهنگ ارتباط با گردشگران. 12ـ عدم بازرسی در مورد خدمات رسانان گردشگری. 13ـ اظهارنظرهای افراد غیرمتخصص و غیرمسئول در زمینه آثار تاریخی و... شهر. 14ـ نبود بانک اطلاعاتی در مورد آثار دیدنی و ساعات کار موزه. 15ـ کمبود و بی توجهی به مبلمان شهری. 16ـ نبود شرایط مناسب برای استقرار نظام پایدار گردشگری باعث شده شهرمان جذاب و دیدنی ولی فاقد امکانات معرفی شود. 17ـ عدم پراکندگی تعطیلات در طول سال. 18ـ نبود چادرهای اقامتی و کمپ در پارکها و کنار آثار باستانی و دیدنی شهر. 19ـ عدم تعامل رسانه ها و مطبوعات محلی و میراث فرهنگی و گردشگری شهر برای معرفی آثار گردشگری. 20ـ نبود سایتی برای معرفی نقاط و آثار تاریخی و جاذبه‌های گردشگری خوی. 21ـ عدم برگزاری همایشهایی برای معرفی جاذبه‌های گردشگری شهر. 22ـ نبود امکانات وکیوسکهایی در فرودگاه ـ ایستگاه راه آهن و پایانه ها برای راهنمایی گردشگران. 23ـ عدم چاپ و پخش کارت پستالهایی با تصاویر آثار باستانی شهر. 24ـ حمایت نکردن عملی از نویسندگان و محققان حوزة گردشگری و تاریخی شهر.

خوی شهری است که تماشای جاذبه‌های گردشگری آن هر گردشگری را به وجد می آورد.

شهرستان خوی، شهر آفتاب‌های بی غروب و شکوفه‌های معطر گل‌های محمدی، آفتابگردان، سیب، فرش و عسل و نگین سبز استان آذربایجان غربی است و قدمتی هزاران ساله دارد که در هر فراز و نشیبش، چشم‌اندازی نهفته است. بناها وآثار تاریخی و جاذبه‌های دیدنی این شهر آنقدر زیاد است که با وجود عدم کاوش‌های باستان‌شناسی در، سی، چهل سالة اخیر هنوز از نظر تعداد آثار مقام اول استان را دارد. از جمله این آثار می‌توان به قلعه بسطام، بازار، مسجدهای مطلب خان، داش‌آغلیان، آرامگاه شمس‌تبریزی با منار منحصر به فردش، کلیساهای ملهذان، سوپ سرکیس، فنایی، دروازة سنگی، حمام محمدبیگ، پل خاتون، پل هوایی، ساختمان شهرداری و فرمانداری قدیم، دبیرستان خسروی، خانة کبیری، خانة یوسفی، خانة عبدالعلی‌خان وزیری، موزه خوی، کاروانسرای خان، مقبره آقا میر یعقوب، امامزاده سیدبهلول، بقعة شیخ نوایی، پیرولی (پوریای ولی)، بقعة ذهبیه اشاره کرد.

این که چرا شهری با این قدمت و عظمت این‌گونه بی‌توجه مانده سؤالی است که مسئولان باید پاسخ دهند.

ناگفته نماند جاذبه های طبیعی شهر هم بسیار کم نظیرند اصولاً خوی شهری کوهستانی است و توپوگرافی متنوع و گسترده ای دارد که برای توسعه، به شدت نیازمند خونی تازه در توسعه و حوزة گردشگری است. هر چند که گردشگری در شهر ما مجموعه‌ای به هم تنیده از مشکلات زیربنایی، زیرساختاری، حقوقی، خدماتی است که گردشگری شهر را حتی به سوی اضمحلال پیش برده است. از طرفی هم مدیران ارشد این صنعت هیچگاه‌به‌فکراصلاح‌اساسی‌وریشه‌ای‌موانع‌گردشگری نبوده اند...

موانع سر راه گردشگری در خوی:

1ـ آداب و رسوم و محدودیتهای خاص اجتماعی. 2ـ سختگیری‌های دولتمردان در برخی زمانها و بخشهای گوناگون. 3ـ سیاست زدگی جامعه و ارکان مدیریتی، بوروکراسی اداری در نهادهای مختلف و مربوطه. 4ـ نبودن و کم رنگ بودن تبلیغات مسئولان و بخش های خصوصی دربازارهای گردشگری در خارج. 5ـ نبود سند مدوّن و جامع مصوب برای توسعه گردشگری و جذب گردشگر. 6ـ ضعف متولیان و فعالان حوزة گردشگری در زمینة بازاریابی. 7ـ نبود هتل های چند ستاره و عدم تخصص افراد در هتلداری و کمبود مهمانسراها. 8ـ پائین بودن سطح علمی راهنماهای گردشگری نسبت به توانایی های اکوتوریسمی. 9ـ نبود و کمبود امکانات رفاهی، بهداشتی در مناطق گردشگری، نبود نگهبان در اماکن تاریخی. 10ـ عدم توازن میان هزینه ها و درآمدها و نابسامانی های اقتصادی، فرهنگی. 11ـ نبود فرهنگ سفر، نبود بروشور و تابلوهای راهنمایی آثار در ورودی شهر و اماکن باستانی و ...، عدم آشنایی مردم به فرهنگ ارتباط با گردشگران. 12ـ عدم بازرسی در مورد خدمات رسانان گردشگری. 13ـ اظهارنظرهای افراد غیرمتخصص و غیرمسئول در زمینه آثار تاریخی و... شهر. 14ـ نبود بانک اطلاعاتی در مورد آثار دیدنی و ساعات کار موزه. 15ـ کمبود و بی توجهی به مبلمان شهری. 16ـ نبود شرایط مناسب برای استقرار نظام پایدار گردشگری باعث شده شهرمان جذاب و دیدنی ولی فاقد امکانات معرفی شود. 17ـ عدم پراکندگی تعطیلات در طول سال. 18ـ نبود چادرهای اقامتی و کمپ در پارکها و کنار آثار باستانی و دیدنی شهر. 19ـ عدم تعامل رسانه ها و مطبوعات محلی و میراث فرهنگی و گردشگری شهر برای معرفی آثار گردشگری. 20ـ نبود سایتی برای معرفی نقاط و آثار تاریخی و جاذبه‌های گردشگری خوی. 21ـ عدم برگزاری همایشهایی برای معرفی جاذبه‌های گردشگری شهر. 22ـ نبود امکانات وکیوسکهایی در فرودگاه ـ ایستگاه راه آهن و پایانه ها برای راهنمایی گردشگران. 23ـ عدم چاپ و پخش کارت پستالهایی با تصاویر آثار باستانی شهر. 24ـ حمایت نکردن عملی از نویسندگان و محققان حوزة گردشگری و تاریخی شهر.

خوی شهری است که تماشای جاذبه‌های گردشگری آن هر گردشگری را به وجد می آورد.

شهرستان خوی، شهر آفتاب‌های بی غروب و شکوفه‌های معطر گل‌های محمدی، آفتابگردان، سیب، فرش و عسل و نگین سبز استان آذربایجان غربی است و قدمتی هزاران ساله دارد که در هر فراز و نشیبش، چشم‌اندازی نهفته است. بناها وآثار تاریخی و جاذبه‌های دیدنی این شهر آنقدر زیاد است که با وجود عدم کاوش‌های باستان‌شناسی در، سی، چهل سالة اخیر هنوز از نظر تعداد آثار مقام اول استان را دارد. از جمله این آثار می‌توان به قلعه بسطام، بازار، مسجدهای مطلب خان، داش‌آغلیان، آرامگاه شمس‌تبریزی با منار منحصر به فردش، کلیساهای ملهذان، سوپ سرکیس، فنایی، دروازة سنگی، حمام محمدبیگ، پل خاتون، پل هوایی، ساختمان شهرداری و فرمانداری قدیم، دبیرستان خسروی، خانة کبیری، خانة یوسفی، خانة عبدالعلی‌خان وزیری، موزه خوی، کاروانسرای خان، مقبره آقا میر یعقوب، امامزاده سیدبهلول، بقعة شیخ نوایی، پیرولی (پوریای ولی)، بقعة ذهبیه اشاره کرد.

این که چرا شهری با این قدمت و عظمت این‌گونه بی‌توجه مانده سؤالی است که مسئولان باید پاسخ دهند.

ناگفته نماند جاذبه های طبیعی شهر هم بسیار کم نظیرند اصولاً خوی شهری کوهستانی است و توپوگرافی متنوع و گسترده ای دارد که برای توسعه، به شدت نیازمند خونی تازه در توسعه و حوزة گردشگری است. هر چند که گردشگری در شهر ما مجموعه‌ای به هم تنیده از مشکلات زیربنایی، زیرساختاری، حقوقی، خدماتی است که گردشگری شهر را حتی به سوی اضمحلال پیش برده است. از طرفی هم مدیران ارشد این صنعت هیچگاه‌به‌فکراصلاح‌اساسی‌وریشه‌ای‌موانع‌گردشگری نبوده اند...

موانع سر راه گردشگری در خوی:

1ـ آداب و رسوم و محدودیتهای خاص اجتماعی. 2ـ سختگیری‌های دولتمردان در برخی زمانها و بخشهای گوناگون. 3ـ سیاست زدگی جامعه و ارکان مدیریتی، بوروکراسی اداری در نهادهای مختلف و مربوطه. 4ـ نبودن و کم رنگ بودن تبلیغات مسئولان و بخش های خصوصی دربازارهای گردشگری در خارج. 5ـ نبود سند مدوّن و جامع مصوب برای توسعه گردشگری و جذب گردشگر. 6ـ ضعف متولیان و فعالان حوزة گردشگری در زمینة بازاریابی. 7ـ نبود هتل های چند ستاره و عدم تخصص افراد در هتلداری و کمبود مهمانسراها. 8ـ پائین بودن سطح علمی راهنماهای گردشگری نسبت به توانایی های اکوتوریسمی. 9ـ نبود و کمبود امکانات رفاهی، بهداشتی در مناطق گردشگری، نبود نگهبان در اماکن تاریخی. 10ـ عدم توازن میان هزینه ها و درآمدها و نابسامانی های اقتصادی، فرهنگی. 11ـ نبود فرهنگ سفر، نبود بروشور و تابلوهای راهنمایی آثار در ورودی شهر و اماکن باستانی و ...، عدم آشنایی مردم به فرهنگ ارتباط با گردشگران. 12ـ عدم بازرسی در مورد خدمات رسانان گردشگری. 13ـ اظهارنظرهای افراد غیرمتخصص و غیرمسئول در زمینه آثار تاریخی و... شهر. 14ـ نبود بانک اطلاعاتی در مورد آثار دیدنی و ساعات کار موزه. 15ـ کمبود و بی توجهی به مبلمان شهری. 16ـ نبود شرایط مناسب برای استقرار نظام پایدار گردشگری باعث شده شهرمان جذاب و دیدنی ولی فاقد امکانات معرفی شود. 17ـ عدم پراکندگی تعطیلات در طول سال. 18ـ نبود چادرهای اقامتی و کمپ در پارکها و کنار آثار باستانی و دیدنی شهر. 19ـ عدم تعامل رسانه ها و مطبوعات محلی و میراث فرهنگی و گردشگری شهر برای معرفی آثار گردشگری. 20ـ نبود سایتی برای معرفی نقاط و آثار تاریخی و جاذبه‌های گردشگری خوی. 21ـ عدم برگزاری همایشهایی برای معرفی جاذبه‌های گردشگری شهر. 22ـ نبود امکانات وکیوسکهایی در فرودگاه ـ ایستگاه راه آهن و پایانه ها برای راهنمایی گردشگران. 23ـ عدم چاپ و پخش کارت پستالهایی با تصاویر آثار باستانی شهر. 24ـ حمایت نکردن عملی از نویسندگان و محققان حوزة گردشگری و تاریخی شهر.

خوی شهری است که تماشای جاذبه‌های گردشگری آن هر گردشگری را به وجد می آورد.

شهرستان خوی، شهر آفتاب‌های بی غروب و شکوفه‌های معطر گل‌های محمدی، آفتابگردان، سیب، فرش و عسل و نگین سبز استان آذربایجان غربی است و قدمتی هزاران ساله دارد که در هر فراز و نشیبش، چشم‌اندازی نهفته است. بناها وآثار تاریخی و جاذبه‌های دیدنی این شهر آنقدر زیاد است که با وجود عدم کاوش‌های باستان‌شناسی در، سی، چهل سالة اخیر هنوز از نظر تعداد آثار مقام اول استان را دارد. از جمله این آثار می‌توان به قلعه بسطام، بازار، مسجدهای مطلب خان، داش‌آغلیان، آرامگاه شمس‌تبریزی با منار منحصر به فردش، کلیساهای ملهذان، سوپ سرکیس، فنایی، دروازة سنگی، حمام محمدبیگ، پل خاتون، پل هوایی، ساختمان شهرداری و فرمانداری قدیم، دبیرستان خسروی، خانة کبیری، خانة یوسفی، خانة عبدالعلی‌خان وزیری، موزه خوی، کاروانسرای خان، مقبره آقا میر یعقوب، امامزاده سیدبهلول، بقعة شیخ نوایی، پیرولی (پوریای ولی)، بقعة ذهبیه اشاره کرد.

این که چرا شهری با این قدمت و عظمت این‌گونه بی‌توجه مانده سؤالی است که مسئولان باید پاسخ دهند.

ناگفته نماند جاذبه های طبیعی شهر هم بسیار کم نظیرند اصولاً خوی شهری کوهستانی است و توپوگرافی متنوع و گسترده ای دارد که برای توسعه، به شدت نیازمند خونی تازه در توسعه و حوزة گردشگری است. هر چند که گردشگری در شهر ما مجموعه‌ای به هم تنیده از مشکلات زیربنایی، زیرساختاری، حقوقی، خدماتی است که گردشگری شهر را حتی به سوی اضمحلال پیش برده است. از طرفی هم مدیران ارشد این صنعت هیچگاه‌به‌فکراصلاح‌اساسی‌وریشه‌ای‌موانع‌گردشگری نبوده اند...

موانع سر راه گردشگری در خوی:

1ـ آداب و رسوم و محدودیتهای خاص اجتماعی. 2ـ سختگیری‌های دولتمردان در برخی زمانها و بخشهای گوناگون. 3ـ سیاست زدگی جامعه و ارکان مدیریتی، بوروکراسی اداری در نهادهای مختلف و مربوطه. 4ـ نبودن و کم رنگ بودن تبلیغات مسئولان و بخش های خصوصی دربازارهای گردشگری در خارج. 5ـ نبود سند مدوّن و جامع مصوب برای توسعه گردشگری و جذب گردشگر. 6ـ ضعف متولیان و فعالان حوزة گردشگری در زمینة بازاریابی. 7ـ نبود هتل های چند ستاره و عدم تخصص افراد در هتلداری و کمبود مهمانسراها. 8ـ پائین بودن سطح علمی راهنماهای گردشگری نسبت به توانایی های اکوتوریسمی. 9ـ نبود و کمبود امکانات رفاهی، بهداشتی در مناطق گردشگری، نبود نگهبان در اماکن تاریخی. 10ـ عدم توازن میان هزینه ها و درآمدها و نابسامانی های اقتصادی، فرهنگی. 11ـ نبود فرهنگ سفر، نبود بروشور و تابلوهای راهنمایی آثار در ورودی شهر و اماکن باستانی و ...، عدم آشنایی مردم به فرهنگ ارتباط با گردشگران. 12ـ عدم بازرسی در مورد خدمات رسانان گردشگری. 13ـ اظهارنظرهای افراد غیرمتخصص و غیرمسئول در زمینه آثار تاریخی و... شهر. 14ـ نبود بانک اطلاعاتی در مورد آثار دیدنی و ساعات کار موزه. 15ـ کمبود و بی توجهی به مبلمان شهری. 16ـ نبود شرایط مناسب برای استقرار نظام پایدار گردشگری باعث شده شهرمان جذاب و دیدنی ولی فاقد امکانات معرفی شود. 17ـ عدم پراکندگی تعطیلات در طول سال. 18ـ نبود چادرهای اقامتی و کمپ در پارکها و کنار آثار باستانی و دیدنی شهر. 19ـ عدم تعامل رسانه ها و مطبوعات محلی و میراث فرهنگی و گردشگری شهر برای معرفی آثار گردشگری. 20ـ نبود سایتی برای معرفی نقاط و آثار تاریخی و جاذبه‌های گردشگری خوی. 21ـ عدم برگزاری همایشهایی برای معرفی جاذبه‌های گردشگری شهر. 22ـ نبود امکانات وکیوسکهایی در فرودگاه ـ ایستگاه راه آهن و پایانه ها برای راهنمایی گردشگران. 23ـ عدم چاپ و پخش کارت پستالهایی با تصاویر آثار باستانی شهر. 24ـ حمایت نکردن عملی از نویسندگان و محققان حوزة گردشگری و تاریخی شهر.